Bert Ydema heeft me de liefde voor het tuinieren bijgebracht. Hij maakte ons als klas duidelijk dat de zwarte grond de basis van ons leven is en dat bleek ook toen we uiteindelijk de groenten zagen groeien en mee mochten nemen naar huis om op te eten. Daarbij wist hij je met zijn enthousiasme het gevoel te geven dat je zelf een tuinman in de dop was.

Ik vond het zo mooi dat ik hem en zijn vrouw Tineke als negenjarige ben gaan vragen of ik hen in de vakantie mocht helpen en hoewel Bert later zei dat ze niet zo goed wisten wat ze met me aanmoesten, heb ik daar toen niets van gemerkt en heb ik ze de hele vakantie mogen helpen, dat was ontzettend aardig van ze. We werkten hard en ondertussen speelden we Tarzan in het oerwoud na, het was een hele mooie tijd.

Ik heb behalve tuinieren veel andere dingen van Bert geleerd, door hem heb ik doorzettingsvermogen en geduld gekweekt en gezien dat alles veel sneller gaat en leuker is als je elkaar helpt. Ik ben hem daar nog altijd erg dankbaar voor en heb er een hoop mooie herinneringen aan over gehouden.